Wybielanie zębów

Przebarwione zęby dentyści wybielają od co najmniej 100 lat. Nadtlenek wodoru stosowany jest w stomatologii od ponad 70-ciu lat, jako samodzielny związek lub w połączeniu z innymi solami np. nadtlenek karbamidu, nadboran sodu. Wybielanie stanowi proces chemiczny, w którym podstawową zasadą jest stopniowe utlenianie barwników, aż do uzyskania związków chemicznych całkowicie bezbarwnych. Gradient stężenia nadtlenku na powierzchni zęba i w miejscu przebarwienia na poziomie zębiny (brak nadtlenku) wywołuje takie stężenie czynnika aktywnego, które pozwala przetransportować nadtlenek do miejsca przebarwienia. Dokładny mechanizm przeniesienia nadtlenku nie jest znany i być może odpowiedzialne za to są przerwy w pryzmacie szkliwnym, działanie konwekcyjne lub klasyczna dyfuzja cząsteczek oparta na losowym doborze toru poruszania się cząsteczek. W momencie dotarcia nadtlenku do miejsca przebarwienia, następuje utlenianie go powodując zanik koloru. Zakres i stopień utleniania może być kontrolowany przez określenie odpowiednich parametrów wybielania – rodzaj związku wybielającego, stężenie, czas wybielania. Dobór odpowiednich parametrów wybielania związany jest z rodzajem przebarwień oraz z oczekiwaniami pacjenta.

GÓRA